znajda

nie, nie ma mnie nadal pod literami. pod słowami. nie. znalazłam się nieoczekiwanie: w twoich ramionach, w swojej skórze, w przekonaniu, że dzień jest nieważny, jeśli nie zaczyna się od kawy w kubku od Ciebie. znalazłam się, chociaż nadal jestem nie na miejscu.

mam bałagan w pokoju i w głowie, i w czasie (przeszłym złożonym, przyszłym niełatwym). i w zaimkach względnych.

podpisuję autoryzację, redaktor pyta mimochodem:

- czy nadal pisze pani wiersze?

- tak - mówię i kłamię. bo: pani - rzeczownik w funkcji zaimka, w wołaczu, trzecia osoba liczby pojedynczej, dorosła, odpowiedzialna, celowa; redaktorze, to nie ten adres.

i wcale nie jest mi przykro.

a wiersze jak to wiersze, gdzieś sobie poszły, co ja mogę innego zrobić niż czekać, aż wrócą?
a w międzyczasie (którego przecież nie ma) słuchać o, tu.